Przejdź do treści
Puls Sesji Pary · PS-10

Jak było dziś?

Krótka informacja zwrotna po wspólnej sesji. Dziesięć pytań, trzy minuty. Wypełniacie osobno — każde z was widzi tę samą sesję inaczej i oba spojrzenia są potrzebne.

Zanim zaczniesz

Każde z was wypełnia tę ankietę osobno, na własnym urządzeniu. Odpowiedzi trafiają do terapeuty i służą temu, żeby kolejna sesja lepiej odpowiadała na to, po co przychodzicie. Nie ma tu dobrych ani złych odpowiedzi — najbardziej użyteczne są te szczere, także krytyczne.

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych w celu przygotowania i omówienia informacji zwrotnej z sesji. Administratorem danych jest Terapia i Rozwój, rozwiazania.online. Wiem, że zgodę mogę wycofać w każdej chwili. Przyjmuję do wiadomości, że terapeuta może nawiązać do moich odpowiedzi na wspólnej sesji — poza tym, co zaznaczę jako do rozmowy na osobności.
Narzędzie psychoedukacyjne. Nie jest testem ani narzędziem diagnostycznym.

Dzisiejsza sesja

Przesuń każdy suwak w miejsce, które najlepiej oddaje Twoje dzisiejsze doświadczenie. Skala biegnie od 0 do 10.

Gdzie jesteś dziś

Wyobraź sobie skalę, na której 10 oznacza relację taką, jakiej oboje chcecie, a 0 — najtrudniejszy moment, jaki pamiętasz. Gdzie według ciebie jest wasza relacja dzisiaj?
5
0 · najtrudniejszy moment10 · relacja, jakiej chcecie

Puls dzisiejszej sesji

Co z tego wynika

Kolejny krok

Jeśli chcesz umówić następną sesję albo porozmawiać o tym, co tu zaznaczono — napisz.

Umów sesję
Puls Sesji Pary (PS-10) to autorskie narzędzie informacji zwrotnej opracowane dla praktyki Terapia i Rozwój. Konstrukcja opiera się na koncepcji przymierza terapeutycznego Bordina (więź, cele, zadania), na pojęciu podzielonego przymierza w terapii par oraz na praktyce terapii skoncentrowanej na rozwiązaniach. Dwa wymiary — równowaga i bezstronność oraz zasoby pary — są rozszerzeniami właściwymi dla pracy z parą w podejściu TSR.

Bordin, E. S. (1979). The generalizability of the psychoanalytic concept of the working alliance. Psychotherapy, 16(3), 252–260. · Horvath, A. O., Del Re, A. C., Flückiger, C., Symonds, D. (2011). Alliance in individual psychotherapy. Psychotherapy, 48(1), 9–16. · Lambert, M. J., Shimokawa, K. (2011). Collecting client feedback. Psychotherapy, 48(1), 72–79. · Symonds, D., Horvath, A. O. (2004). Optimizing the alliance in couple therapy. Family Process, 43(4), 443–455. · Friedlander, M. L., Escudero, V., Heatherington, L. (2006). Therapeutic alliances in couple and family therapy. APA. · de Shazer, S., Berg, I. K. (1997). What works? Remarks on research aspects of solution-focused brief therapy. Journal of Family Therapy, 19(2), 121–124.

Narzędzie ma charakter psychoedukacyjny i służy monitorowaniu współpracy. Nie jest narzędziem diagnostycznym i nie zastępuje konsultacji ze specjalistą.