Przejdź do treści
Strona główna » AI w terapii. Czat ci przytaknie, terapeuta zapyta o to, czego nie napisałeś

AI w terapii. Czat ci przytaknie, terapeuta zapyta o to, czego nie napisałeś

    Historia z gabinetu jest złożona z kilku podobnych rozmów, szczegóły zmieniłem.

    Pani Kasia przychodzi na pierwszą sesję z gotowym obrazem: „Rozmawiałam z czatem przez kilka tygodni. Wyszło, że szef mnie mobbinguje, a ja mam lękowy styl przywiązania. Chcę się nauczyć stawiać granice”. Po dwóch sesjach obraz się komplikuje. Szef rzeczywiście bywa szorstki, ale pani Kasia od miesięcy nie oddaje projektów w terminie, bo prawie nie śpi. O tym czatowi nie napisała. Czat też o to nie zapytał.

    Coraz więcej osób trafia do terapii po rozmowach ze sztuczną inteligencją. Coraz więcej terapeutów też z niej korzysta. W wywiadzie z okazji Światowego Dnia Zdrowia Psychicznego dr Artur Wiśniewski, który koordynował prace nad wytycznymi Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej dotyczącymi AI, przytaczał ankietę wśród ponad 700 terapeutów: 73% z nich deklarowało, że używa AI w pracy. Ten tekst jest dla drugiej strony gabinetu: dla osób, które rozmawiają z czatem o swoich problemach albo chcą wiedzieć, co robi z AI ich terapeuta.

    Ile osób rozmawia z czatem o swoich emocjach

    W pierwszym reprezentatywnym badaniu młodych Amerykanów w wieku 12–21 lat 13,1% przyznało, że szukało porady u czatu AI, kiedy czuło smutek, złość albo niepokój. Wśród osób w wieku 18–21 lat było to już 22,2%. Dwie trzecie korzystających robiło to co najmniej raz w miesiącu, a 92,7% oceniło porady jako przynajmniej trochę pomocne (McBain i wsp., 2025). Wysoka ocena nie mówi jeszcze, czy porady rzeczywiście pomagały. Badanie nie mierzyło skutków, tylko odczucia, a modele, które przyznają nam rację, oceniamy zwykle lepiej, niezależnie od tego, czy mają rację.

    Co wiadomo o skuteczności chatbotów

    W metaanalizie 15 badań z losowym przydziałem konwersacyjne programy AI zmniejszały objawy depresji (g = 0,64) i stresu (g = 0,70). To nie jest mały efekt. Ta sama analiza nie znalazła jednak istotnej poprawy ogólnego dobrostanu, a badania były krótkie i bardzo zróżnicowane. Większość dotyczyła specjalnie zaprojektowanych aplikacji z ćwiczeniami, a nie zwykłych rozmów z ogólnodostępnym czatem. Autorzy wprost zaznaczają, że bezpieczne włączenie dużych modeli językowych do opieki nad zdrowiem psychicznym wymaga dopiero zbadania.

    Gdzie chatboty się mylą

    Badacze z RAND zadali ChatGPT, Claude’owi i Gemini 30 pytań związanych z samobójstwem, każde po 100 razy, czyli 9000 odpowiedzi. Trzynaścioro klinicystów wcześniej oceniło, jak ryzykowne jest każde pytanie. Na krańcach chatboty zachowywały się zgodnie z oceną ekspertów: odpowiadały na pytania o bardzo niskim ryzyku i odmawiały przy bardzo wysokim. W środku, przy pytaniach o niskim, średnim i wysokim ryzyku, nie odróżniały ich od siebie w sposób znaczący. A to właśnie ten obszar, w którym człowiek w kryzysie najczęściej się znajduje.

    Druga słabość jest mniej widoczna. Modele językowe mają skłonność do przytakiwania rozmówcy (to tzw. sykofancja). Czat buduje obraz tylko z tego, co mu napiszesz, i rzadko dopytuje o to, co mogłoby go zmienić. Tak powstała historia pani Kasi: rzetelna odpowiedź na niepełne pytanie.

    Trzecie zjawisko opisano już w latach 60.: efekt Elizy. Kiedy program przeformułowuje nasze słowa („Powiedziałeś, że…”), zaczynamy mu ufać bardziej, niż uzasadnia to jego rzeczywista wiedza o nas. Pisałem o tym mechanizmie w tekście Sam na sam z AI.

    Infografika: AI a terapia, narzędzie, nie terapeuta. Pytasz, słyszysz przytaknięcie, sprawdzasz u człowieka. Zasady: bez danych osobowych, pytaj o źródła, w kryzysie człowiek, zapytaj terapeutę. Efekt chatbotów na objawy depresji g = 0,64; przy pytaniach o średnim ryzyku odpowiedzi niespójne.
    AI może pomóc uporządkować myśli, ale nie widzi tego, czego mu nie napiszesz.

    Co powinien wiedzieć klient terapeuty, który używa AI

    Według ankiety PTTPB terapeuci najczęściej używają AI do porządkowania wiedzy i przygotowania materiałów psychoedukacyjnych, rzadziej do planowania interwencji. Prawie co piąty deklarował konsultowanie z AI przypadków. Z perspektywy klienta warto znać kilka zasad, które zapisano w aneksie do kodeksu etycznego PTTPB:

    • Decyzja kliniczna należy do terapeuty. AI może być partnerem do burzy mózgów, ale nie stawia diagnozy.
    • Dane muszą być zanonimizowane. Opis przypadku nie może pozwalać na zidentyfikowanie osoby. Nagrania sesji nie powinny trafiać do ogólnodostępnych narzędzi do transkrypcji.
    • Przejrzystość. Masz prawo wiedzieć, czy terapeuta korzysta z AI i do czego. Masz też prawo się na to nie zgodzić, a to nie powinno zmienić jego stosunku do ciebie.
    • W kryzysie AI nie jest podstawowym narzędziem. Ocena ryzyka samobójczego należy do człowieka.

    Jak korzystać z czatu między sesjami terapii

    Czat między sesjami pomaga wtedy, gdy wspiera to, nad czym pracujesz w terapii, a szkodzi wtedy, gdy ją zastępuje. Nie musisz z niego rezygnować. Warto natomiast ustalić z terapeutą, do czego go używasz. Takie ustalenia można zapisać jak każdą inną pracę między sesjami.

    Zwykle pomaga:

    • uporządkowanie myśli przed sesją i spisanie, o czym chcesz porozmawiać;
    • przypomnienie techniki z gabinetu, na przykład ćwiczenia oddechowego albo kroków rozwiązywania problemu;
    • przećwiczenie trudnej rozmowy, zanim ją odbędziesz;
    • wyjaśnienie pojęcia, które padło na sesji.

    Lepiej nie:

    • sprawdzanie objawów po raz kolejny, kiedy lekarz już je ocenił;
    • ocenianie zachowań bliskich na podstawie jednej, wzburzonej wersji zdarzeń;
    • podejmowanie ważnych decyzji o związku, pracy czy leczeniu w silnych emocjach;
    • długie nocne rozmowy, które przypominają rozwiązywanie problemu, a kończą się większym niepokojem niż na początku.

    Pomocna bywa prosta reguła. Zanim otworzysz czat, zapisz jednym zdaniem, czego się po rozmowie spodziewasz. Po rozmowie zapisz, jak się czujesz, od 0 do 10. Przynieś te zapiski na sesję. Po kilku tygodniach zobaczycie z terapeutą, które rozmowy pomagają, a które tylko na chwilę obniżają napięcie.

    Jeśli z czatem rozmawiasz o myślach o zrobieniu sobie krzywdy, powiedz o tym terapeucie na najbliższej sesji, a w nagłej sytuacji zamknij czat i zadzwoń pod 116 123 albo 112. Więcej o tym, czym więź z czatem różni się od relacji z terapeutą, przeczytasz w tekście Relacja terapeutyczna w czasach AI.

    Czego z tych danych nie wolno wyciągać

    • „Skoro chatbot działa, nie potrzebuję terapeuty”. Efekty dotyczyły głównie specjalistycznych aplikacji w krótkich badaniach, nie długich rozmów z ogólnym czatem o złożonych problemach.
    • „AI jest niebezpieczna, nie wolno z niej korzystać”. Do psychoedukacji, uporządkowania myśli przed sesją czy przygotowania pytań do lekarza może być użyteczna.
    • „Diagnoza od czatu jest diagnozą”. Czasem się potwierdza, czasem nie. Rozpoznanie wymaga pełnego obrazu, w tym tego, czego sam nie zauważasz.
    • „Skoro ludzie oceniają porady czatu jako pomocne, to one pomagają”. Badanie McBaina mierzyło odczucia, nie skutki. Zadowolenie z rozmowy i poprawa samopoczucia po kilku tygodniach to dwie różne rzeczy.

    Kompas TSR: jak korzystać z AI, żeby pomagała

    1. Cel rozmowy. Zanim zaczniesz, odpowiedz sobie: po czym poznam, że ta rozmowa mi pomogła? Chcę zrozumieć pojęcie, przygotować pytania, uspokoić się?
    2. Pytanie o drugą stronę. Poproś czat: „Jakie informacje o mnie mogłyby zmienić twoją ocenę?”. To proste pytanie osłabia przytakiwanie.
    3. Wyjątki. Zapytaj siebie, kiedy problem jest mniejszy. Czat rzadko o to pyta, a właśnie wyjątki pokazują, co już działa.
    4. Skala. Oceń od 0 do 10, jak bardzo problem utrudnia ci dziś życie. Jeśli wynik jest wysoki albo nie spada od tygodni, rozmowa z człowiekiem jest lepszym krokiem.
    5. Granica. Jeśli pojawiają się myśli o zrobieniu sobie krzywdy, zamknij czat i zadzwoń pod 116 123 albo 112.

    Jeden mały krok

    Jeśli chodzisz na terapię, zapytaj na najbliższej sesji wprost: „Czy korzysta pan/pani z AI w pracy ze mną i do czego?”. A jeśli sam rozmawiasz z czatem o swoich trudnościach, opowiedz o tym terapeucie. Takie rozmowy mogą być dobrym materiałem do wspólnej pracy.

    Najczęstsze pytania

    Czy powinienem powiedzieć terapeucie, że rozmawiam z czatem?
    Tak. Terapeuta pyta o inne źródła rad, na przykład o równoległą terapię czy porady lekarza, żeby nie dostawać sprzecznych zaleceń. Rozmowy z czatem są takim samym źródłem i mogą wiele powiedzieć o tym, kiedy i dlaczego szukasz wsparcia.

    Czy terapeuta oceni mnie za korzystanie z AI?
    Nie powinien. Rozmowy z czatem są dziś czymś zwyczajnym. Dobry terapeuta zapyta raczej, do czego czat ci służy i jak się czujesz po takiej rozmowie, niż czy w ogóle wolno ci z niego korzystać.

    Czy mogę wkleić do czatu notatki z sesji?
    Możesz, ale pamiętaj, że przekazujesz firmie technologicznej informacje o swoim zdrowiu. Lepiej usunąć dane, po których da się cię rozpoznać, i sprawdzić ustawienia prywatności narzędzia.

    Czy czat może zastąpić terapię?
    W przypadku łagodnych trudności specjalistyczne aplikacje bywają pomocne, ale badania dotyczyły krótkich programów, a nie długiej pracy nad złożonymi problemami. Czat nie widzi tego, czego mu nie napiszesz, i nie zauważy, kiedy potrzebujesz innej formy pomocy.

    Terapia z człowiekiem

    Terapia różni się od rozmowy z czatem przede wszystkim tym, że ktoś dopytuje o to, czego nie powiedziałeś, i nie zawsze przytakuje. Prowadzę terapię online. Jeśli chcesz sprawdzić, jak mogłaby wyglądać praca nad twoim problemem, umów się na konsultację.

    Powiązane teksty: lęk o zdrowie i pytanie czatu o objawy i gdy czat mówi, że to gaslighting.

    Źródła

    • Li, H., Zhang, R., Lee, Y.-C., Kraut, R. E., Mohr, D. C. (2023). Systematic review and meta-analysis of AI-based conversational agents for promoting mental health and well-being. npj Digital Medicine, 6, 236. doi:10.1038/s41746-023-00979-5
    • McBain, R. K. i wsp. (2025). Evaluation of Alignment Between Large Language Models and Expert Clinicians in Suicide Risk Assessment. Psychiatric Services, 76(11), 944–950. doi:10.1176/appi.ps.20250086
    • McBain, R. K., Bozick, R., Diliberti, M. i wsp. (2025). Use of Generative AI for Mental Health Advice Among US Adolescents and Young Adults. JAMA Network Open, 8(11), e2542281. doi:10.1001/jamanetworkopen.2025.42281

    Jeśli to Twoja sytuacja

    Rozmowa zamiast kolejnego artykułu

    Czytanie pomaga zrozumieć, ale zmiana zaczyna się zwykle w rozmowie. Umów bezpłatne 15 minut i sprawdź, czy mogę pomóc. Bez zobowiązań.

    Z bazy wiedzy: Poczucie własnej wartości – kompletny przewodnik  ·  Jak zbudować pewność siebie – krok po kroku